دو مفهوم Coworking و Shared Office در بسیاری از مواقع به جای یکدیگر استفاده می‌شوند، اما دقیقاً یکسان نیستند.
فرض کنید پنج شرکت در یک ساختمان قرار دارند و از راهرو، اینترنت و اتاق جلسه مشترک استفاده می‌کنند. این الزاماً Coworking نیست.
ممکن است این ساختمان صرفاً یک Shared Office باشد. در Coworking، علاوه بر اشتراک زیرساخت، معمولاً تلاش می‌شود میان کاربران ارتباط ایجاد شود.
برای مثال:
- رویدادهای حرفه‌ای
- Networking
- برنامه‌های آموزشی
- معرفی اعضا
- همکاری میان کسب‌وکارها
- تبادل تجربه
- فعالیت‌های اجتماعی
- Community Management
بنابراین می‌توان این تفاوت را به شکل ساده چنین بیان کرد:
Shared Office = اشتراک فضا
Coworking = اشتراک فضا + انعطاف‌پذیری + Community
البته این مرز در دنیای واقعی همیشه کاملاً قطعی نیست و ادبیات علمی نیز نشان می‌دهد که طیف گسترده‌ای از فضاهای کاری امروزی با برچسب Coworking فعالیت می‌کنند. به همین دلیل، پژوهشگران تلاش کرده‌اند ویژگی‌های متمایزکننده Coworking را دقیق‌تر تعریف کنند.
چرا اصلاً به فضای کار اشتراکی نیاز پیدا کردیم؟
برای درک Coworking باید به تغییرات محیط کار نگاه کنیم. برای بخش بزرگی از قرن بیستم، مدل غالب کار نسبتاً ساده بود:
خانه → رفت‌وآمد → دفتر → انجام کار → بازگشت به خانه
دفتر محل مشخصی بود که سازمان در اختیار کارکنان قرار می‌داد. اما فناوری این مدل را تغییر داد. رایانه شخصی، اینترنت، تلفن همراه، نرم‌افزارهای ابری و ابزارهای ارتباطی باعث شدند بسیاری از فعالیت‌های حرفه‌ای دیگر به یک مکان مشخص وابسته نباشند.
کار می‌توانست در مکان‌های بیشتری انجام شود. در نتیجه، مفهوم Mobile Work و بعدتر Remote Work اهمیت بیشتری پیدا کرد.
پژوهش Kojo و Nenonen نشان می‌دهد که توسعه فناوری‌های اطلاعاتی و ارتباطی، تغییرات اقتصادی و نیاز انسان به تعامل اجتماعی از مهم‌ترین عوامل شکل‌گیری مکان‌های کاری انعطاف‌پذیر بوده‌اند. اما یک مسئله جدید ایجاد شد:
اگر بتوانیم همه‌جا کار کنیم، کجا بهتر است کار کنیم؟