فضای کار اشتراکی چگونه جهانی شد؟

در اواخر دهه ۲۰۰۰ و اوایل دهه ۲۰۱۰، تعداد فضاهای کار اشتراکی در شهرهای مختلف جهان افزایش پیدا کرد. چند عامل هم‌زمان این رشد تقویت کردند:

  • فناوری : امکان انجام کار از هر مکان.
  • فریلنسری : افزایش تعداد افرادی که مستقل کار می‌کردند.
  • استارتاپ‌ها : نیاز تیم‌های کوچک به فضای انعطاف‌پذیر.
  • هزینه دفاتر اداری : تمایل کسب‌وکارها به کاهش تعهدات ثابت.
  • Networking : نیاز به ارتباط با سایر متخصصان.
  • تغییر سبک کار ک افزایش کار پروژه‌ای و غیرمتمرکز.

به همین دلیل، فضای کار اشتراکی به تدریج از یک پدیده محدود در چند شهر فناوری‌محور به یک مدل جهانی محیط کار تبدیل شد.
پژوهش‌های جدید نیز فضای کار اشتراکی را یکی از مهم‌ترین گونه‌های نوین فضای کاری چندکاربره (Multi-tenant Workplace ) معرفی می‌کنند.

 

از فریلنسر به شرکت

در ابتدا، کاربر معمول فضای اشتراکی را می‌توانستیم فریلنسر، برنامه‌نویس، طراح، مشاور یا کارآفرین مستقل تصور کنیم. اما با گذشت زمان، این تصویر تغییر کرد.
شرکت‌ها نیز متوجه شدند که می‌توانند از Coworking استفاده کنند. برای مثال کاربردهای ذیل از این فضاها رونق پیدا کرد:
• تیم‌های پروژه‌ای
• تیم‌های کوچک
• دفاتر موقت
• تیم‌های Remote
• تیم‌های Hybrid
• شعبه موقت در یک شهر دیگر
• جلسات با مشتری
• جلسات آموزشی
• رویدادهای سازمانی
بنابراین فضای کار اشتراکی به تدریج از یک راه‌حل برای «افراد بدون دفتر» به یک ابزار انعطاف‌پذیر برای مدیریت محیط کار تبدیل شد.
مطالعات علمی نیز نشان می‌دهند که طراحی فضاهای کار اشتراکی می‌تواند بر ارتباط، همکاری و نوآوری تأثیر بگذارد.

 

چرا Community این‌قدر مهم است؟

اگر فقط به فضای فیزیکی نگاه کنیم، فضای کار اشتراکی چندان متفاوت از دفتر اشتراکی نیست.
تفاوت مهم در روابط میان کاربران شکل می‌گیرد.
فرض کنید در یک فضای کاری ۳۰ نفر حضور دارند.
اگر این افراد هیچ ارتباطی با یکدیگر نداشته باشند، فضای موردنظر بیشتر یک Shared Office است.
اما اگر میان آنها امکان آشنایی، تبادل تجربه، همکاری و Networking وجود داشته باشد، فضا به ویژگی‌های اصلی Coworking نزدیک‌تر می‌شود.
به همین دلیل، مدیریت Community اهمیت زیادی پیدا می‌کند.
یک Coworking Space موفق فقط فضا را مدیریت نمی‌کند؛ بلکه باید تا حدی تجربه و ارتباطات جامعه خود را نیز طراحی کند.

 

ارزش های اساسی  فضای کار اشتراکی

جنبش فضای کار اشتراکی در ادامه تلاش کرد ارزش‌های مشترکی را برای این مفهوم تعریف کند. نهاد Coworking.org  پنج ارزش اصلی را معرفی می‌کند:

Community : ساختن جامعه‌ای از افراد و متخصصان.

Openness : ایجاد محیطی باز برای ارتباط و تعامل.

Collaboration : فراهم کردن فرصت همکاری میان افراد و کسب‌وکارها.

Sustainability : توجه به پایداری در مدل کار و استفاده از منابع.

Accessibility : دسترسی‌پذیری و فراهم کردن امکان استفاده برای گروه‌های مختلف.

این پنج ارزش نشان می‌دهند که Coworking از ابتدا فقط درباره «فضا» نبوده است؛ بلکه درباره نحوه ارتباط انسان‌ها در محیط کار نیز بوده است.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *